Młodzież w dzisiejszych czasach szybciej się przystosowuje do społeczeństwa, ponieważ posiadamy o wiele więcej środków przekazu.
Autonomiczne i samorzutne pojmowanie rozwoju psychiki dziecka, uwarunkowanej biologicznym wzrostem nie liczyło się z zewnętrz- ' Por. Bogdan Suchodolski: O pedagogikę na miarą naszych czasów. Warszawa 1958 KiW s. 118. nymi, obiektywnymi uwarunkowaniami wychowania społecznego. Przeciwnie, psychologizm i subiektywizm tej odmiany pedagogiki naturalistycznej w swej skrajnej postaci, które znajdujemy np. u Ellen Key, autorki "Stulecia dziecka", eliminowały wychowanie społeczne na rzecz indywidualistycznego. Dążeniem tego kierunku było wyzwalanie aktywności wychowanka, stwarzanie możliwości jego reagowania na bodźce środowiska społecznego, w sposób nie krępujący jego indywidualności, na wychowanie jego przedsiębiorczości uzgodnionej z jego indywidualizmem. Ten rys pedagogiki naturalistycznej był pojmowany, jako dostosowanie środowiska do potrzeb wychowanka. Było to zatem wychowanie typu subiektywnego, bez kierowania wychowanka ku określonym obiektywnym celom i zadaniom, świata zewnętrznego, lecz ku subiektywnemu wyżywaniu się społecznemu w środowisku, które jest tylko źródłem i tłem różnorodnej, indywidualnej jego działalności.
Cele wychowania młodzieży .