Młodzież w dzisiejszych czasach szybciej się przystosowuje do społeczeństwa, ponieważ posiadamy o wiele więcej środków przekazu.
Posługuje się ona pojęciami wrodzonych i potencjalnych zadatków oraz ich samorzutnego rozwoju. Wrodzony instynkt i popędy społeczne' oraz ich rozwój odbywający się przez samo życie dziecka prowadzi do powstawania świadomej potrzeby zrzeszania się i tworzenia społeczeństwa. Odwoływano się wówczas w wychowaniu do wrodzonej społecznej natury dziecka, mówiono o spontanicznym jej rozwoju, o jego instynktownych tendencjach do zrzeszania się. To nie gotowa ogólnoludzka natura jest podstawą współżycia społecznego, ale rozwijające się odczuwanie potrzeby życia społecznego, powstające z wrodzonych zadatków instynktownych, rodzących odczuwanie potrzeby samorzutnego zrzeszania się i tworzenia grupy społecznej. W ten sposób, wychowywanie więzi społecznych jest funkcją życia oraz życiowych, biologicznych potrzeb dziecka, które wychowawca w procesie wychowania może tylko wyzwalać i potęgować. Stąd istota wychowania winna być upatrywana w "biologicznych ośrodkach zainteresowań" dziecka, w zaspokajaniu jego potrzeb życiowych, do których też należy potrzeba zrzeszania się.
Cele wychowania młodzieży .